1 اردیبهشت بزرگداشت سعدی شیراز

سعدی (691-606 ه.ق)شاعر بزرگ زبان فارسی

مصلح الدین نام داشت و در شیراز به دنیا آمد. در کودکی یتیم شد. در همان شهر، مقدمات علوم را آموخت. سپس به بغداد رفت و در نظامیه ی آنجا به تحصیل خود ادامه داد و در علم و حکمت به کمال رسید. مصلح الدین تخلص سعدی را از پادشاه زمان خود، سعد بن ابوبکر زنگی گرفت. سعدی سال هایی از عمرش را به سیر و سفر در خراسان، عراق، شام، فلسطین، حجاز، و شمال آفریقا گذراند و با کوله باری از دانش و تجربه به شیراز بازگشت و تا آخر عمر در زادگاه خود ماند.او یکی از چند شاعر بزرگ فارسی است که هم در نظم و هم در نثر آثار بی نظیری از خود بر جای گذاشته است.

 سعدی پس از بازگشت به شیراز و بعد از 50 سالگی نخست کتاب سعدی نامه یا بوستان را سرود و سپس گلستان را به نظم و نثر تالیف کرد. گلستان که تا چند قرن پس از او همواره کتاب درسی مکتب ها و مدرسه های ایران بود شامل حکایت هایی شیرین و دل انگیز و درس هایی برای زندگی است.

سعدی بیش از 80 سال عمر کرد و در شیراز درگذشت. محلی که آرامگاه او در آن است سعدیه نام دارد.

منبع: فرهنگ‌نامه نام‌آوران